Μηνύματα για την επέτειο της 25ης Μαρτίου στη Λήμνο

0
Μηνύματα για τη φετινή επέτειο της 25ης Μαρτίου στέλνουν αυτοδιοικητικοί και πολιτικοί φορείς στη Λήμνο.

 

Το μήνυμα του Επάρχου Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου Άγγελου Βλάττα – Λαμπρινού:

Η  25η Μαρτίου είναι ημέρα μνήμης, υπερηφάνειας και αυτογνωσίας του Ελληνισμού, σύμβολο πίστης του λαού μας, στις πανανθρώπινες αξίες της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Υποκλινόμαστε σε αυτούς που πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Ως νεότεροι Έλληνες που τιμούν και σέβονται την ιστορία τους, οφείλουμε  με αίσθημα ευθύνης και φιλοπατρίας,  να διαφυλάττουμε την Εθνική μας ανεξαρτησία και να εγγυόμαστε την Ειρήνη στην περιοχή μας.

Τιμούμε φέτος την διπλή γιορτή του γένους μας, την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας και την ημέρα του Ευαγγελισμού της Παναγίας, από τα σπίτια μας. Το 1821 ο πόλεμος ήταν απέναντι σε έναν ορατό εχθρό, σήμερα  καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε έναν αόρατο εχθρό, όμως, με πίστη, ομοψυχία και υπευθυνότητα, χαρακτηριστικά αναπόσπαστα του Έλληνα, είμαι σίγουρος, ότι θα κερδίσουμε την  μάχη, με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες, ανώδυνα και αποτελεσματικά.

Το μήνυμα της Ελεονώρα Γεώργα και της παράταξης Νίκη για τη Λήμνο:
25η Μαρτίου, εορτή μεγάλη και διπλή!
Γιορτάζουμε την Ανάσταση του Γένους και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, το προμήνυμα της έλευσης του Κυρίου, που ήρθε για να μας διδάξει αγάπη και να μας σώσει.Σε όποιο κιτάπι κι αν ανατρέξει κανείς, όποιον αγωνιστή κι αν μνημονεύσει, σε κάθε λόγο θα δει πίστη και πατρίδα να συμπορεύονται. Σήμερα,περισσότερο από οποτεδήποτε άλλοτε,οφείλουμε να αντλήσουμε γενναιοψυχία και θάρρος από το παράδειγμα όσων θυσιάστηκαν για τη Λευτεριά μας, για την εκ νέου Ανάσταση και Ανάταση του Ελληνικού λαού. Ενός λαού που δοκιμάστηκε τα τελευταία χρόνια σκληρά. Μετά από δέκα χρόνια πολλαπλής κρίσης και πάνω που μέσα από τις στάχτες, άρχισε η ελπίδα να ξαναγεννιέται, ξέσπασε ένας παγκόσμιος πόλεμος με έναν αμείλικτο και αδιόρατο εχθρό. Σε αυτόν τον πόλεμο σήμερα προσπαθούμε να βγούμε νικητές εμπνεόμενοι από το φρόνημα των αγωνιστών.
Πίστη στην Ελευθερία, στο Θεό, στην Πατρίδα, Αυτοθυσία, Αυταπάρνηση, Ομόνοια, Ανδρεία, Λεβεντιά,Περηφάνεια.
Τέρμα στη διχόνοια, την εμπάθεια, τον εγωισμό, την εμφυλιοπολεμική διάθεση, τους διχασμούς που είναι η γάγγραινα της φυλής μας. Μας έχουν στοιχίσει και μας έχουν πάει πολύ πίσω.
Χρόνια πολλά στη Λήμνο μας, χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες.
Το μήνυμα του ΚΚΕ για την 25η Μαρτίου:

Η φετινή επέτειος της αστικής εθνικοαπελευθερωτικής Επανάστασης του 1821 και της έναρξης της διαδικασίας συγκρότησης του αστικού κράτους στην Ελλάδα βρίσκει το λαό και τη χώρα να πλήττονται από έναν «ιδιαίτερο» κίνδυνο, την πανδημία του κορονοϊού.

Ως αποτέλεσμα, αναστάλθηκαν οι όποιες συνηθισμένες δραστηριότητες – σχολικός εορτασμός, παρελάσεις κ.λπ. – αλλά και εκείνες που είχαν δρομολογηθεί εκ μέρους του κράτους για την προϋπάντηση των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.

Η ΚΕ του ΚΚΕ είχε προετοιμάσει τη δική της πολύμορφη ιδεολογική – πολιτική παρέμβαση, το περιεχόμενο της οποίας βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τα συμπεράσματα που προωθούσε η αστική εξουσία ως διαχρονικά για όλους και όλες, ανεξάρτητα από κοινωνική – ταξική θέση, ανεξάρτητα από την πάροδο σχεδόν 200 χρόνων αστικής εξουσίας. Κι αυτό στο όνομα της «εθνικής ενότητας» ή και ενός κοσμοπολιτισμού που θα αναβαθμίσει τη θέση του ελληνικού αστικού κράτους στην ευρύτερη περιφέρεια, στην ΕΕ και παγκόσμια.

Το ΚΚΕ επιφυλάσσεται λοιπόν για μια πλούσια ιδεολογική – πολιτική – ιστορική – πολιτιστική παρέμβαση που θα διαδίδει πλατιά τα συμπεράσματα από την Επανάσταση του 1821, αυτά που αφορούν την εργατική τάξη, τα λαϊκά μεσαία στρώματα, τους μαθητές και φοιτητές των εργατικών – λαϊκών οικογενειών, τους ριζοσπάστες εκπαιδευτικούς, επιστήμονες ιστορικούς και γενικά διανοούμενους.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους – μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους -, τους συνταξιούχους, τους νέους, με ψυχραιμία και θάρρος να κρατήσουν το μόνο διαχρονικό συμπέρασμα που προκύπτει και από την Επανάσταση του 1821: Τίποτα δεν καταργείται, όσο σάπιο κι αν είναι, χωρίς την ταξική πάλη.

Αλλωστε η εξέλιξη της σημερινής πανδημίας, και στην Ελλάδα και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, επιβεβαιώνει όχι απλά μια αδυναμία της ανθρωπότητας να αντιμετωπίσει έναν εξωγενή καταστροφικό παράγοντα, αλλά τα ίδια τα όρια του καπιταλισμού. Εκδηλώνεται και τώρα η άλυτη αντίφαση: Από τη μια να υπάρχει επιστημονική και τεχνολογική δυνατότητα (αναπνευστική και όποια άλλη υποστήριξη στις ΜΕΘ) να αντιμετωπίσει χωρίς ιδιαίτερο κίνδυνο ζωής την εξέλιξη της νόσου, από την άλλη να υπάρχει τραγική έλλειψη σε υποδομές (νοσοκομεία, ΜΕΘ κ.λπ.), σε μέσα (αναπνευστήρες, ακόμα και μάσκες, φόρμες κ.λπ.) και κυρίως να μην αξιοποιείται με σταθερή εργασιακή σχέση και μέσα προστασίας το επιστημονικό και άλλο υγειονομικό προσωπικό.

Δεν είναι τυχαίες αυτές οι ελλείψεις. Είναι αποτέλεσμα των κρατικών, ευρωενωσιακών πολιτικών που κοστολογούν τις δαπάνες για την Υγεία με τα μέτρα και τα κριτήρια του καπιταλιστικού κέρδους.

Η επικινδυνότητα της πανδημίας δεν πρέπει να επισκιάζει τις κυβερνητικές και κρατικές ευθύνες για παλιά και νέα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα:

  • Είναι οι τεράστιες συνέπειες που θα υποστούν οι εργαζόμενοι και δεν αντιμετωπίζονται με κάποια έκτακτα επιδόματα. Καθημερινά αποκαλύπτονται και νέα περιστατικά απολύσεων, μη πληρωμής εργαζομένων, που ακόμα κι αν έχουν συγκυριακά αντικειμενική βάση, εκδηλώνουν τα όρια της καπιταλιστικής παραγωγής και οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας στο σύνολό της. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, πρέπει να επαγρυπνούν, να μην επιτρέψουν διάφορα αντεργατικά μέτρα (όπως μέτρα «ευελιξίας», εκ περιτροπής εργασία, εντατικοποίηση εργασίας από το σπίτι, απαγορεύσεις συνάθροισης, μέτρα καταστολής ενάντια στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση κ.λπ.) να παγιωθούν σε βάρος τους.
  • Είναι οι αλλεπάλληλες καταστροφές από πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμούς, και πάλι λόγω έλλειψης ανάλογης κρατικής και όχι απλά της μίας ή της άλλης κυβερνητικής μέριμνας.
  • Είναι οι συνέπειες από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και από τη συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ, το πρόβλημα των εγκλωβισμένων προσφύγων.

Όλα αυτά πρέπει να αποτελέσουν το έναυσμα για την ταξική αφύπνιση, για τη μαχητική στάση ζωής απέναντι στην ανάγκη του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού στη βάση της κοινωνικής ιδιοκτησίας των σύγχρονων και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής.

Το συμπέρασμα για τις απαιτούμενες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές ανατροπές είναι:

Τίποτα δεν αλλάζει προς την κατεύθυνση της κοινωνικής προόδου, αν ο λαός δεν πάρει την υπόθεση στα χέρια του.

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

X