Ανακοινώσεις περιφερειακών παρατάξεων για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος

0
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου. Είναι το κύριο όχημα των Ηνωμένων Εθνών για την ενθάρρυνση της ευαισθητοποίησης και της δράσης για την προστασία του περιβάλλοντος.

Η 5η Ιουνίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος με τη στήριξη 143 χωρών που συμμετέχουν ετησίως στον εορτασμό της.

Στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας περιβάλλοντος ανακοινώσεις εξέδωσαν οι επικεφαλής των παρατάξεων “Τολμάμε για το Βόρειο Αιγαίο” και “Συμπαράταξη Πολιτών”, Παναγιώτης Χριστόφας και Γιάννης Σπιλάνης αντίστοιχα. Ανακοίνωση επίσης εξέδωσε από κοινού με περιφερειακές και δημοτικές κινήσεις σε πανελλαδικό επίπεδο η “Ανταρσία στο Αιγαίο”

Δήλωση Παναγιώτη Χριστόφα

Το Περιβάλλον και η προστασία του δεν πρέπει να αποτελεί απλά “τμήμα” των όποιων αποφάσεων και πολιτικών μας, ένα σημείο το οποίο λαμβάνουμε υπόψη για “τυπικούς λόγους”, αλλά επίκεντρό τους. Κι αυτό πρέπει να το λαμβάνουμε υπόψη όχι μόνο ημέρες όπως η σημερινή, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, αλλά συνεχώς.

Είναι πιο σημαντικό από ποτέ, κρίσιμο για την επιβίωσή μας, ο κόσμος μας να αλλάξει πορεία.

Ως πολίτες, οφείλουμε να ακολουθήσουμε έναν διαφορετικό, πιο υπεύθυνο τρόπο ζωής και μια νοοτροπία που θα μειώνει το οικολογικό μας αποτύπωμα. Είναι απαραίτητο μα απολύτως εφικτό να αλλάξουμε μια σειρά από συνήθειές μας, από τον τρόπο που καταναλώνουμε προϊόντα και που διαχειριζόμαστε τα απορρίμματά μας έως τον τρόπο που μετακινούμαστε και καταναλώνουμε πόρους, όπως η ενέργεια ή το νερό.

Ως πολιτεία, οφείλουμε να υποστηρίξουμε ουσιαστικά αυτόν τον νέο τρόπο ζωής, ακολουθώντας με συνέπεια και συνέχεια βιώσιμες πολιτικές, που θα θέτουν σε πρώτη προτεραιότητα την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την ελαχιστοποίηση των συνεπειών της και την προστασία του περιβάλλοντος. Να ενημερώσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες, να τους δώσουμε κίνητρα και εργαλεία, που θα υποστηρίξουν αυτή την αλλαγή.

Το ζητούμενο δεν είναι σε καμία περίπτωση το να γυρίσουμε δεκαετίες πίσω. Το ζητούμενο είναι να αξιοποιήσουμε τη γνώση, τα επιστημονικά και τεχνολογικά εφόδια που έχουμε στα χέρια μας και να προχωρήσουμε μπροστά, σε ένα βιώσιμο μέλλον με ευημερία. Και αυτό είναι υπόθεση όλων μας.

Δήλωση Γιάννη Σπιλάνη

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, στη μέση μιας πρωτοφανούς για την εποχή μας πανδημίας και μιας εξελισσόμενης κλιματικής αλλαγής, συνειδητοποιούμε πόσο εύθραυστο είναι το αυθαίρετο οικοδόμημα που χτίζουμε εμείς οι άνθρωποι πάνω στη γη, αγνοώντας τους βασικούς κανόνες προστασίας του οικοσυστήματος που υποστηρίζει την ίδια την επιβίωση μας.

Το οικονομικό οικοδόμημα, πάνω στο οποίο βασίζουμε την ευημερία μας, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος μπροστά στην προτεραιότητα να διασώσουμε τη ζωή μας.

Ένα οικοδόμημα, που για να συνεχίσει να υπάρχει όπως είναι σήμερα, πρέπει να πριονίζει αδιάκοπα το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμαστε, μέσα από την αλόγιστη χρήση των περιορισμένων πόρων του πλανήτη. Ένα οικοδόμημα που για να διατηρηθεί και να επεκταθεί χρειάζεται να καταναλώσει κάθε χρόνο τουλάχιστον 1,8 φορές περισσότερους πόρους από όσους διαθέτει η γη μας.

Μέσα σ’αυτή τη συγκυρία η κυβέρνηση επέλεξε να καταφέρει ακόμη ένα πλήγμα στο περιβάλλον με τον νόμο που ψήφισε πρόσφατα, μέσα στη λογική να διευκολύνει τους «εργολάβους» της οικονομίας να προχωρήσουν χωρίς εμπόδια σ’αυτή τη κατεύθυνση. Και όλα αυτά στο όνομα μιας «ανάπτυξης» που βασίζεται στη ληστρική εκμετάλλευση του φυσικού κεφαλαίου, ενός κεφαλαίου που ανήκει σε όλους μας και αποτελεί προϋπόθεση για την επιβίωση μας.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, πρέπει να αποφασίσουμε για το πως θέλουμε να ζήσουμε και τι κόσμο θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας. Πρέπει να αποφασίσουμε για το μοντέλο ανάπτυξης που να μπορεί να καλύψει τις πραγματικές μας ανάγκες για ευημερία χωρίς να στερήσει από τις επόμενες γενιές να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες για τροφή, στέγη, εκπαίδευση, αναψυχή.

Οφείλουμε να  προστατεύσουμε τη γη μας ώστε να συνεχίσει να δίνει νερό και τροφή σε μάς και στα άλλα ζώα του πλανήτη, να προστατεύσουμε τις θάλασσες μας και τη ζωή που υπάρχει σ’αυτές και πάνω απ’όλα να προστατεύσουμε τον αέρα που αναπνέουμε.

Η δική μας σθεναρή, συνειδητοποιημένη αλλά και υπεύθυνη καθημερινή στάση και πράξη είναι εκείνη που θα επιβάλει ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης που θα λαμβάνει υπόψη ταυτόχρονα τις ανθρώπινες ανάγκες και τα όρια της φύσης.

Και εμείς οι πολίτες των νησιών του Β.Αιγαίου πρέπει να κάνουμε τις επιλογές μας μέσα σ’αυτή τη συγκυρία. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι μέχρι σήμερα αναπτυξιακές επιλογές που βασίζονταν στα κυρίαρχα πρότυπα, έχουν δείξει τα αποτελέσματα τους.

Πρέπει να αποφασίσουμε στο πως θα χρησιμοποιήσουμε τη φύση μας αλλά και τη πολιτιστική μας κληρονομιά και τη παραγωγική μας παράδοση, αξιοποιώντας τις γνώσεις που έχουμε αποκτήσει.

Οφείλουμε τώρα να σχεδιάσουμε ένα μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης που θα αξιοποιεί αυτόν τον πλούτο και δεν θα τον καταναλώνει με στόχο μια αύξηση εισοδημάτων που τελικά ούτε αυτή πραγματώνεται αφού έχουμε πάρει λανθασμένα «αναπτυξιακά» μονοπάτια.

Ας χρησιμοποιήσουμε θετικά τη σημερινή ημέρα, για να σκεφτούμε και να αρχίσουμε να πράττουμε διαφορετικά.

Ανακοίνωση της Ανταρσία στο Αιγαίο

Η φετινή παγκόσμια μέρα για το περιβάλλον, την Παρασκευή 5/6/2020, δεν γίνεται εν μέσω ψεύτικων εξαγγελιών περί πράσινης ανάπτυξης και υποσχέσεις για βάθεμα της περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Δεν γίνεται σε πανηγυρικό κλίμα ανακοινώσεων αμφισβητούμενων αισιόδοξων δεικτών αποτίμησης, και τραγελαφικών σχεδίων ανάκαμψης και ανάπτυξης.

Το αντίθετο. Γίνεται στον απόηχο (?) μιας πανδημίας που δεν έχει τελειώσει – νοερή υπενθύμιση της ανισορροπίας που επιβάλλει το σύστημα άκρατης εκμετάλλευσης, και των ασθενειών που γεννάει.

Γιατί βιώνουμε μία από τις δραματικές συνέπειες της μαζικής βιομηχανικής κτηνοτροφίας, όπου η εγγύτητα ανθρώπων – ζωικής παραγωγής διαμορφώνει κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη και εξέλιξη των ιών.

Γιατί η αναγκαιότητα συνωστισμού τεραστίων μαζών ανθρώπινου πληθυσμού σε ένα κομμάτι γης δημιουργεί εν δυνάμει υγειονομικές βόμβες.

Γιατί η παντελής έλλειψη δημοσίου χώρου και η διαμόρφωση των σύγχρονων τσιμεντουπόλεων,  καθορίζουν ένα ασφυκτικό πλαίσιο.  Ένα πλαίσιο που περιλαμβάνει υπερσυσσώρευση ρύπων, λυμάτων και απορριμμάτων που ένα κομμάτι γης δεν μπορεί να αντέξει και να διαχειριστεί.

Το περιβάλλον στέλνει τα μηνύματα, το κεφάλαιο τα αγνοεί.

Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ, την ώρα που διάφορα ανορθολογιστικά ρεύματα, τα οποία δεν ανήκουν απλά σε κάποιες μειοψηφικές γραφικές αφηγήσεις, αλλά εντάσσονται σε συνολικότερα πλαίσια διακυβέρνησης, την αμφισβητούν.

Η άνοδος της θερμοκρασίας, η ένταση των φυσικών καταστροφών, η ανυπολόγιστη ρύπανση των θαλασσών και η καταστροφή της βιοποικιλότητας έχουν ένα και μοναδικό υπαίτιο: την καπιταλιστική ανάπτυξη.  Καπιταλιστική ανάπτυξη που μετασχηματίζει ακόμα και την περίφημη «πράσινη ανάπτυξη» σε νέο πεδίο κερδοφορίας και εκμετάλλευσης, διαμορφώνοντας ένα φαύλο κύκλο περαιτέρω εκμετάλλευσης της φύσης.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται από τους περιβαλλοντικούς δείκτες που επιδεικνύουν στιγμιαία «κάθαρση» του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Όταν η παραγωγική διαδικασία δεν ακολουθούσε φρενήρεις ρυθμούς, όταν η σύγχρονη αστική ζωή δεν απαιτούσε συνεχείς μεταφορές, το αποτύπωμα της ανθρωπότητας στο περιβάλλον συρρικνώθηκε.

Η ολοκληρωτική εκμετάλλευση του περιβάλλοντος δεν περιορίζεται σε εθνικό επίπεδο. Αλλά είναι ο συνεκτικός ιστός που ενώνει το σύνολο των χωρών της υφηλίου, μια διεθνής αφήγηση που δεν γνωρίζει πατρίδες και σύνορα. Αφήγηση που έχει αναπτυχθεί από τις ίδιες τις κυβερνήσεις, την αστική τάξη και το σύστημα, σε μια βίαιη ένταση της εκμετάλλευσης της φύσης οριζόντια και καθολικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι σύνοδοι κορυφής που στελεχώνονται από τα περίφημα think tanks των υπερδυνάμεων ΗΠΑ, Ρωσίας, Κίνας, Γερμανίας δεν φέρνουν μέχρι στιγμής αποτέλεσμα, παρά μόνο αμήχανα χαμόγελα και μάταιες υποσχέσεις.

Η ένταση εκμετάλλευσης των εργαζόμενων είναι αλληλένδετη με την ένταση της εκμετάλλευσης της φύσης. 

Και αυτό φαίνεται από τις θλιβερές εξαγγελίες της κυβέρνησης. Εξαγγελίες που συμβαδίζουν με τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων και τη συνολική πολιτική αφήγηση της ΕΕ. Ταυτόχρονα, με την αντεργατική εκστρατεία που κηρύσσει η κυβέρνηση με το πρόσχημα των επιπτώσεων του κορονοϊού, υλοποιείται άλλοτε σιωπηλά και άλλοτε με τυμπανοκρουσίες μια άνευ προηγουμένου επίθεση στο περιβάλλον.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο νέος αντι-περιβαλλοντικός νόμος πέρασε «νύχτα» μέσα στην περίοδο της καραντίνας. Ένας νόμος που αφήνει ακόμα και τις προστατευόμενες περιοχές Natura βορά στην ασυδοσία το κεφαλαίου. Όπως και ο νόμος του υπουργείου τουρισμού που παρέδωσε παραλίες και δημόσιους χώρους στους επιχειρηματίες τουρισμού και εστίασης

Από τη προσπάθεια διαμόρφωσης της κορυφογραμμής της Ελλάδας σε ένα τεράστιο αιολικό πάρκο, τις εξορύξεις υδρογονανθράκων που θα καταστρέψουν σε ανυπολόγιστο βαθμό το φυσικό πλούτο, την «αξιοποίηση» ολόκληρων δασών και παραλιών, η κυβέρνηση ακολουθώντας πιστά τις επιταγές της «σύγχρονης και περιβαλλοντικά ευαίσθητης» ΕΕ, επιχειρεί να αλλάξει ριζικά το περιβαλλοντικό τοπίο προς το χειρότερο.

Ο λόγος ανήκει στα περιβαλλοντικά και τα ριζοσπαστικά οικολογικά κινήματα. 

Ο αγώνας των κατοίκων της Ιερισσού έδειξε το δρόμο για την αναγκαιότητα περιφρούρησης και ανάπτυξης σύγχρονων περιβαλλοντικών διεκδικήσεων. Από την Κρήτη μέχρι την Κέρκυρα, και τον διαφαινόμενα νικηφόρο αγώνα των κατοίκων της Τήνου, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες, οι νέοι και νέες, όσοι και όσες αμφισβητούν την κυρίαρχη πολιτική, δείχνουν σπουδαία αντανακλαστικά, σε μια περίοδο που ο αγώνας για το αυτονόητο δεν φαντάζει δεδομένος.

Στηρίζαμε, στηρίζουμε και θα στηρίζουμε κάθε κίνηση που αντιστέκεται στην περιβαλλοντική δυστοπία που ετοιμάζουν. Τόσο μέσα στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια όπου επιχειρούμε μαχητικά να μεταφέρουμε τα δίκαια αιτήματα των αγώνων μας, αλλά κατά βάση στο δρόμο, στις πόλεις, στα χωριά, στις παραλίες, στα βουνά, στα δάση, όπου γεννιέται η αναγκαιότητα για μαχητική αμφισβήτηση και αντίσταση ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης και της Ε.Ε..

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

X